Ads 468x60px

Σάββατο, 31 Αυγούστου 2013

Τα ωραιότερα αξιοθέατα της Θεσσαλονίκης


Τα αξιοθέατα στη Θεσσαλονίκη και τα μνημεία της είναι μερικά από τα σημαντικότερα στην Ελλάδα. Η Θεσσαλονίκη έχει μερικά από τα πιο αξιόλογα αξιοθέατα της αρχαίας και της βυζαντινής εποχής, με πλήθος βυζαντινών ναών. Σε αρχαία νομίσματα βρίσκονται οι λέξεις Θεσσαλονίκη και Θεσσαλονεικέων, τα οποία χρονολογούνται στην εποχή του Αυγούστου, του Αλεξάνδρου Σεβήρου κ.α. Υπέργεια μνημεία, ρωμαϊκές κολόνες, παλαιοχριστιανικές και βυζαντινές εκκλησίες, οθωμανικά τζαμιά και μπεζεστένια, συναγωγές και εβραϊκές αγορές, περίτεχνα αρχοντικά όπου έζησαν ντόπιοι άρχοντες και αλλοεθνείς, διατηρούν την μαρτυρία της διαρκούς πόλης.


Οι εκκλησίες της Θεσσαλονίκης, που χτίστηκαν κατά τους βυζαντινούς χρόνους, χρησιμοποιήθηκαν από τους Τούρκους ως τζαμιά. Οι μεγαλύτερες εκκλησίες της Θεσσαλονίκης είναι: Η μητρόπολη, η εκκλησία του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά, η εκκλησία της Αγ. Αικατερίνης, του προφήτη Ηλία, του αγίου Δημητρίου, της Κοίμησης της Θεοτόκου, της Ανάληψης, των Ταξιαρχών και άλλες. Ακόμη υπάρχουν και ιδιωτικές, όπως της αγίας Ελεούσας, της Οσίας Ξένης, των Τριών Ιεραρχών κ.ά. Η Θεσσαλονίκη έρχεται μετά την Κωνσταντινούπολη σε αριθμό και αξία βυζαντινών μνημείων. Είναι η πλουσιότερη από της πόλεις της Ανατολής σε βυζαντινούς Ναούς, οι οποίοι μάλιστα έχουν αξιόλογα επιγράμματα και πολύμορφες και πολυποίκιλες διακοσμήσεις. Οι Βυζαντινοί ναοί της Θεσσαλονίκης αποτελούν τα σημαντικότερα μνημεία από τη Βυζαντινή εποχή. Τα αξιολογότερα βυζαντινά μνημεία είναι: Ροτόντα (Άγιος Γεώργιος, 4ος αι.) , Παναγία Αχειροποίητος (5ος αι.), Άγιος Δημήτριος (5ος – 7ος αι.), Μονή του Λαοτόμου (Όσιος Δαυίδ 5ος αι.0, Αγία Σοφία (690 – 730), Παναγία Χαλκέων (1028 – 1044), Αγία Αικατερίνη (1265), Άγιοι Απόστολοι (1312 – 5), Προφήτης Ηλίας (14ος αι.), Άγιος Παντελεήμων (14ος αι.) Άγιος Νικόλαος Ορφανός (14ος αι.), Μονή Βλατάδων (Τσαούς Μοναστήρι 14ος αι.), Μεταμόρφωση του Σωτήρος (14ος αι. ) κ.α.

ΛΕΥΚΟΣ ΠΥΡΓΟΣ


Ο Λευκός Πύργος της Θεσσαλονίκης αποτελεί το πλέον χαρακτηριστικό μνημείο της πόλης. Αποτελεί το έμβλημα της Θεσσαλονίκης και ήταν μέρος των τειχών της πόλης, τα οποία κατεδαφίστηκαν το 1867. Ο Λευκός Πύργος βρίσκεται στην παλιά παραλία, τον αγαπημένο χώρο περιπάτου των Θεσσαλονικέων, και κατασκευάστηκε στα μέσα του 15ου αιώνα μ.Χ. αντικαθιστώντας τον παλιό, κατεστραμμένο βυζαντινό πύργο, που όριζε το πέρας του οχυρωματικού τείχους προς την πλευρά της θάλασσας.


Παρότι αποτελεί το αγαπημένο μνημείο της πόλης, η ιστορία του διά μέσου των αιώνων, είναι αρκετά σκοτεινή. Δεν γνωρίζουμε πότε ακριβώς χτίστηκε. Κατά μία εκδοχή, ήταν έργο Ενετών μαστόρων (1423 - 1430), και κατά την άλλη υπολογίζεται να έχει χτιστεί το 1536. Είναι κυκλικός και το όνομα Λευκός το πήρε από το χρώμα της πέτρας που κατασκευάστηκε, που ήταν κατάλευκη, από τεχνίτες πιθανότατα Βενετούς, και κτίστηκε κοντά στον παλιό βυζαντινό πύργο. Στην αρχή ονομάστηκε Πύργος των Λεόντων και έπειτα στα χρόνια της τουρκοκρατίας ονομάστηκε Πύργος Αίματος, γιατί οι Τούρκοι τον χρησιμοποιούσαν ως φυλακή μελλοθανάτων και τόπο βασανιστηρίων, οι οποίοι συχνά εκτελούνταν από τους Γενιτσάρους γεμίζοντας με αίμα τους τοίχους.


Έκλεισε το 1878 και έχει 6 ορόφους, ύψος 30 μέτρα και περίμετρο 70 μέτρα. Το 1890 σε μία προσπάθεια εκσυγχρονισμού, ο Πύργος ασβεστώθηκε από έναν βαρυποινίτη με αντάλλαγμα την ελευθερία του και έτσι έμεινε με την ονομασία "Λευκός Πύργος". Για τις συνθήκες ενέγερσής του δεν γνωρίζουμε πολλά πράγματα, ο τρόπος ωστόσο κατασκευής του και το γεγονός ότι ανταποκρινόταν στη νέα εποχή της πολιορκητικής τέχνης, που προέβλεπε τη χρήση πυροβόλων όπλων, μαρτυράει ότι τουλάχιστον οι σχεδιαστές του – αν όχι και οι μαστόροι, θα πρέπει να ήταν Βενετσιάνοι. Για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα το μνημείο χρησιμοποιήθηκε και ως φυλακή για τους μελοθάνατους. Σήμερα στο εσωτερικό του στεγάζεται η έκθεση των χριστιανικών αρχαιοτήτων, περιλαμβάνοντας αντικείμενα χρονολογημένα από το 300 μ.Χ. περίπου ως το 1430 και με προέλευση κυρίως τη Θεσσαλονίκη.

ΑΨΙΔΑ ΤΟΥ ΓΑΛΕΡΙΟΥ (ΚΑΜΑΡΑ)


Η αψίδα του Γαλερίου, γνωστή και ως Καμάρα, είναι μαζί με το Λευκό Πύργο, το χαρακτηριστικότερο μνημείο της Θεσσαλονίκης, και βρίσκεται στην Εγνατία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.


Η Καμάρα είναι κτίσμα της εποχής της Ρωμαϊκής «Τετραρχίας» (αρχές 4ου μ.Χ. αιώνα) και αποτελεί το δυτικό σκέλος μίας στεγασμένης στοάς, που σχηματιζόταν από αψίδες και τόξα. Κατασκευάστηκε προς τιμή του Ρωμαίου Αυτοκράτορα Γαλέριου, όταν επέστρεψε νικητής στη Θεσσαλονίκη (περί το 306 μ.Χ.) μετά από πολέμους του κατά των Περσών. Η θριαμβική αυτή αψίδα ήταν τοποθετημένη κάθετα στην αρχαία Εγνατία, που διέσχιζε την πόλη και αποτελούσε μέρος του λεγόμενου Γαλεριανού συγκροτήματος (Ρωμαϊκά Ανάκτορα), που αναπτύσσονταν κύρια νοτιοδυτικότερα, στις σημερινές πλατείες Ναυαρίνου και Ιπποδρομίου.


Τα ανάγλυφα της Καμάρας χαρακτηρίζονται από αφηγηματική και διακοσμητική τέχνη, με πλήθος παραστάσεων και μορφών. Οι τεχνίτες των αναγλύφων πρέπει να ήταν Έλληνες, κάτι που φαίνεται και από τις ελληνικές επιγραφές, που είναι χαραγμένες ανάμεσα σε παραστάσεις των αναγλύφων: Ποταμός Τίγρις, Οικουμένη κλπ. Στα ανάγλυφα απεικονίζονται παραστάσεις όπως μάχες, η πορεία του Γαλέριου με το στρατό του προς τη χώρα των Περσών, ενώ άλλες προπαγανδίζουν τη στρατιωτική δύναμη του Γαλέριου και την πολιτική ισχύ και ενότητα της Τετραρχίας, ως ένα σύστημα που μπορεί να διοικήσει τον κόσμο.

ΝΑΟΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ


Ο Άγιος Δημήτριος είναι ο ναός στη μνήμη του μεγαλομάρτυρα και πολυούχου της Θεσσαλονίκης Δημητρίου. Ο Άγιος Δημήτριος κατασκευάστηκε για πρώτη φορά το 313 μ.Χ. αλλά μετά την πυρκαγιά του 612 που αποτέφρωσε το ναό, ξανακτίστηκε και διατηρήθηκε μέχρι το 1917 όποτε και κάηκε σχεδόν ολοκληρωτικά. Το 1926 άρχισε η ανοικοδόμησή του και τελείωσε το 1948. Μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης και μέχρι το 1912 ο ναός είχε μεταβληθεί από τους Τούρκους σε τζαμί.


Ο Άγιος Δημήτριος στη θεσσαλονίκη είναι ένα από τα πιο υπέροχα μνημεία της Ελληνικής Ανατολής. Είναι αντιπροσωπευτικός τύπος βασιλικής πεντάκλιτης με εγκάρσιο κλίτος. Αν και έχουν περάσει τόσοι αιώνες από τον καιρό της κατασκευής της και έχει ταλαιπωρηθεί από τον χρόνο, σεισμούς, πυρκαγιές, και αναστηλώσεις, διατηρεί τη γνησιότητα και το πνεύμα της μεγαλοφροσύνης πού ξεχωρίζει την αρχιτεκτονική της εποχής, καθώς και την έξοχη και διαχρονική καλλιτεχνική αξία και αισθητική, όπως μπορούμε να κρίνουμε από όσα μέρη διεσώθησαν.


Στην κρυπτή του ναού λειτουργεί μια μουσειακή έκθεση με την γλυπτή διακόσμηση του ναού στις διάφορες φάσεις της ιστορίας του.

ΝΑΟΣ ΑΓΙΑΣ ΣΟΦΙΑΣ


Ναός της Βυζαντινής εποχής αφιερωμένος όχι σε άγιο αλλά στη σοφια του θεού. Οικοδομήθηκε τον 7ο αι. Σταερείπια παλαιότερου ναού., σε ρυθμό βασιλικής με τρούλο.


Τουλάχιστον 2 ναοί προυπήρχαν στο χώρο του σημερινού όπως αποδεικνύουν οι αρχαιολογικές ανασκαφές. Ο ναός από το 1585 μέχρι την απελευθέρωση της πόλεως από τον τουρκικό ζυγό το 1912 μετετράπηκε σε τζαμί και έπαθε πολλές καταστροφές ιδίως στον εσωτερικό του διάκοσμο.


Έχει πολλές ομοιότητες με τον ομώνυμο ναό της Κωνσταντινούπολης. Ο ρυθμός του ναού σημαδεύει μια μεταβατική περίοδο από τη βασιλική με τρούλο σε σταυροειδή ναό με τρούλο. Έχει δηλαδή τον κυρίως ναό τετράγωνο αλλά με την προσθήκη του τρούλου παρουσιάζει το σύστημα της τρουλωτής εκκλησίας σε σχήμα σταυρού.


Ο ναός της Αγίας Σοφίας διαθέτει ένα μεγάλο αριθμό από μωσαϊκά και τοιχογραφίες από την Βυζαντινή εποχή και ένα εκπληκτικό ιερό.

Ανοίγει καθημερινά 8.30 πμ με 2 μμ και 5.30 πμ με 8 μμ.

ΚΑΣΤΡΑ-ΕΠΤΑΠΥΡΓΙΟ


Το κάστρα και τα τείχη στη Θεσσαλονίκη είναι δημιουργήματα προγενέστερων εποχών καθώς ήταν απαραίτητα για την οχύρωση της πόλης και η δημιουργία τους υπολογίζεται κατά την ίδρυση της. Τα κάστρα πήραν την οριστική τους μορφή κατά την εποχή του Μ. Θεοδοχίου (379 – 395).


Στο ψηλότερο τμήμα της Θεσσαλονίκης από τα αρχαία χρόνια, κατά την οχύρωση της πόλης, δημιουργήθηκε η Ακρόπολη, δεύτερη βαθμίδα οχυρού χώρου, στον οποίο θα κατέφευγε ο πληθυσμός σε περίπτωση κατάληψης της πόλης από επιδρομείς. Εκεί τα κάστρα είναι ψηλά, οι πύργοι πυκνοί, όπου το έδαφος επέτρεπε υπήρχε και προτείχισμα.


Στη βορειοανατολική κορυφή της Ακρόπολης και όλης της πόλης δημιουργήθηκε η τρίτη βαθμίδα οχύρωσης, το τελευταίο και ισχυρότερο οχυρό άμυνας, με ισχυρά τείχη και εφτά πύργους, το Επταπύργιο. Στη σημερινή μορφή είναι, μάλλον, έργο της Παλαιολόγειας εποχής (14ος αι.), εντυπωσιακό φρουριακό συγκρότημα.


Από τους εφτά πύργους του φρουρίου ο μεσαίος της εισόδου είναι έργο των Τούρκων, του 1431. Χτίστηκε αμέσως μετά την άλωση της πόλης (1430) από κάποιον Τσαούς μπέη. Είναι ο πύργος του Γεντί Κουλέ, ο οποίος έδωσε το όνομά του σε όλο το φρουριακό συγκρότημα.


Το Επταπύργιο ως το 1989 χρησιμοποιήθηκε ως φυλακή. Κατά τα τελευταία χρόνια στο φρούριο πραγματοποιούνται πολλές επισκευές, αναστηλώσεις, αναπλάσεις, δημιουργούνται χώροι για μουσεία, άλλοι για πολιτιστικές εκδηλώσεις κτλ. http://www.littleplanet.gr/360/eptapyrgio.html

ΡΟΤΟΝΤΑ


Η Ροτόντα του Αγίου Γεωργίου στη Θεσσαλονίκη είναι ένα από τα αρχαιότερα και επιβλητικότερα μνημεία της Θεσσαλονίκης.


Η Ροτόντα αποτελούσε τμήμα ενός μεγάλου κτιριακού συγκροτήματος που περιελάμβανε τα ανάκτορα, ένα οκταγωνικό κτίσμα και τον ιππόδρομο που έκτισε ο Kαίσαρας Γαλέριος, όταν στα χρόνια της πρώτης ρωμαϊκής τετραρχίας (γύρω στα 300 μ.Χ.) κατέστησε έδρα του την Θεσσαλονίκη. Το μνημείο αυτό κτίστηκε στην πρώτη δεκαετία του 4ου μ.Χ. αιώνα από τον Γαλέριο και κατά μια άποψη προοριζόταν από τον ίδιο για μαυσωλείο του. Δεν εξυπηρέτησε ποτέ αυτό το σκοπό, γιατί ο Γαλέριος πέθανε και θάφτηκε μακριά από την Θεσσαλονίκη.


Στη συνέχεια το ειδωλολατρικό τέμενος μετατράπηκε σε χριστιανική εκκλησία και λειτούργησε πιθανόν ως Μαρτύριο, ως τόπος, δηλαδή, λατρείας των λειψάνων μαρτύρων. Σε αυτό συνηγορεί τόσο η κυκλική μορφή του κτίσματος της Ροτόντας, όσο και οι φιγούρες των μαρτύρων που απεικονίζονται στα ψηφιδωτά του θόλου.

ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΓΟΡΑ


Η Ρωμαϊκή Αγορά της Θεσσαλονίκης, άρχισε να κατασκευάζεται στα τέλη του 2ου μ.Χ. αιώνα και μέχρι τον 5ο αιώνα λειτούργησε ως το διοικητικό κέντρο της πόλης. Αποκαλύφθηκε σε ανασκαφές το 1962, ενώ οι εργασίες ανάδειξης ξεκίνησαν το 1989. Στο Μουσείο εκτίθενται ευρήματα από τις ανασκαφές του χώρου, τα οποία παρουσιάζουν την ιστορία της Αγοράς, σε συνδυασμό με τη διαχρονική πορεία της πόλης.


Η Ρωμαϊκή της Αγορά στη Θεσσαλονίκη είναι τετράπλευρη, ήταν παλαιότερα μεγαλύτερη και στην ουσία ήταν μια μεγάλη κεντρική πλατεία με μεγάλες κιονοστοιχίες, που φιλοξενούσε το Ωδείο, ένα χώρο θεαμάτων, αρχείο, νομισματοκοπείο, λουτρό, μαγαζιά και μεγάλες στοές από τις οποίες η καλύτερα σωζόμενη είναι η «κρυπτή στοά» (cryptoporticus), η οποία δεν ήταν καθόλου κρυφή κατά την ίδρυσή της.


Νότια της Αγοράς διερχόταν η Εγνατία, η βασιλική οδός. Η Αγορά είχε τη δική της περίφραξη και με αυτή συναρτάται ένα μοναδικό μνημείο που από τον 19ο αιώνα, φυλάσσεται στο Λούβρο και λεγόταν από τους κατοίκους «Ινκαντάδας», δηλαδή «οι μαγεμένες». Νοτιότερα, πάνω από την εξέδρα, υπάρχουν τα Λουτρά Παράδεισος (Μπέη Χαμάμ) οθωμανικών χρόνων του 15ου αιώνα, που έχουν αποκατασταθεί. Στην άλλη γωνία της πλατείας, τη νοτιοδυτική, βρίσκεται η θαυμάσια Παναγία των Χαλκέων.


Από την Αρχαία Αγορά ξεκινούν περίπατοι προς όλα τα σημεία της πόλης. Βρισκόμαστε στον κεντρικό άξονα του ιστορικού κέντρου και σε ίση απόσταση από όλα τα όριά του.

ΙΠΠΟΔΡΟΜΟΣ


Αναπόσπαστο τμήμα του Γαλεριανού ανακτορικού συγκροτήματος αποτελούσε ο Ιππόδρομος στη Θεσσαλονίκη, τμήματα του οποίου έχουν εντοπιστεί κάτω από την ομώνυμη πλατεία Ιπποδρομίου.


Ο Ιππόδρομος της Θεσσαλονίκης ήταν σε επαφή με το ανακατασκευασμένο ανατολικό σκέλος του οχυρωματικού περιβόλου και είχε έκταση 30.000 τ.μ. Το τέλος της χρησιμοποίησής του σηματοδοτείται από τη σφαγή των συγκεντρωμένων στο χώρο θεατών που διέταξε ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος το 390 μ.Χ. με αφορμή εξέγερση πολιτών εναντίον της γοτθικής φρουράς και του αρχηγού της Βουτέριχου.

ΠΥΡΓΟΣ ΤΟΥ Ο.Τ.Ε.


Ο Πύργος του ΟΤΕ στη Θεσσαλονίκη είναι ένας πύργος τηλεπικοινωνιών ύψους 76 μέτρων και χτίστηκε το 1970 σχεδιασμένος από τον αρχιτέκτονα Αλ. Αναστασιάδη. Μαζί με την κεραία, το ύψος του ξεπερνάει τα 70 μέτρα.


Για πολλά χρόνια χρησιμοποιούνταν σαν περίπτερο του ΟΤΕ στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, η οποία είναι ένα από τα πιο μεγάλα γεγονότα του είδους της σε όλη την Ευρώπη[1]. Ο πύργος του ΟΤΕ ανακαινίστηκε εσωτερικά το 2005. Σήμερα, χρησιμοποιείται από το δίκτυο κινητής τηλεφωνίας Cosmote. Στην κορυφή του πύργου λειτουργεί περιστρεφόμενο εστιατόριο – καφέ.

ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ


Η πλατεία Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη είναι το μοναδικό σημείο της πόλης στο οποίο εφαρμόστηκε το πολεοδομικό σχέδιο του Ερνέστου Εμπράρ. Η πλατεία Αριστοτέλους κατασκευάστηκε το 1917, όταν μετά την πυρκαγιά που έπληξε τη πόλη συστήθηκε η «Διεθνής Επιτροπή Νέου Σχεδίου Θεσσαλονίκης» με πρόεδρο τον Γάλλο αρχιτέκτονα Ερνέστ Εμπράρ. Η επιτροπή Εμπράρ ανέλαβε την ανοικοδόμηση της Θεσσαλονίκης, σχέδιο φιλόδοξο, που δυστυχώς σκάλωσε σε μεγαλοϊδιοκτησιακά συμφέροντα.


Η πλατεία Αριστοτέλους αποτελεί χαρακτηριστική περίπτωση συνδυασμού βυζαντινής τεχνοτροπίας και δυτικοευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής. Τα δύο κτίρια σύμβολα της πλατείας, το «Ολύμπιον» και το «Ηλέκτρα», χτίστηκαν τις δεκαετίες ’50 και ’60 αντίστοιχα, ενώ η Αριστοτέλους διαμορφώθηκε στη τελική της μορφή μόλις το 1960.


Σήμερα στην Πλατεία Αριστοτέλους θα συναντήσετε διαφόρων ειδών εμπορικά καταστήματα, τράπεζες, κοσμηματοπωλεία, ενώ κατεβαίνοντας προς τα κάτω υπάρχουν διάφορα café bar και ξενοδοχεία.

ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ (Δ.Ε.Θ.)


Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης, με την ιστορική συνέχεια και το ρόλο που έπαιξε εδώ και οχτώ δεκαετίες, αποτελεί αδιαμφισβήτητα τον εθνικό εκθεσιακό πυλώνα της χώρας. Η πολιτική που χαράζει έχει μοναδικό γνώμονα τη στήριξη και προβολή της ελληνικής παραγωγής και επιχειρηματικότητας και κατ΄ επέκταση την ανάπτυξη της εθνικής οικονομίας, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Προς την κατεύθυνση αυτή ενεργεί άλλοτε αυτόνομα και άλλοτε σε συνεργασία με άλλους φορείς.


Έχοντας διανύσει μια μακρά περίοδο, είτε με τη παλαιά μορφή της ενιαίας εταιρίας Helexpo - ΔΕΘ, είτε με τη μορφή που απέκτησε μετά τη διάσπαση, η ΔΕΘ A.E. είναι σημείο αναφοράς για τη Θεσσαλονίκη.


Ο ρόλος της στην οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική ανάπτυξης της πόλης αλλά και της ευρύτερης περιοχής, είναι μεγάλος και αναγνωρισμένος.

ΑΓΑΛΜΑ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ


Γεννήθηκε στην Πέλλα της Μακεδονίας τον Ιούλιο του έτους 356 π.Χ.. Γονείς του ήταν ο βασιλιάς Φίλιππος Β' της Μακεδονίας και η πριγκήπισσα Ολυμπιάδα της Ηπείρου. Πέθανε στην Βαβυλώνα, στο παλάτι του Ναβουχοδωνώσορα Β' στις 13 Ιουνίου του 323 π.Χ., σε ηλικία ακριβώς 32 ετών και 11 μηνών. Βασιλιάς της Μακεδονίας, συνέχισε το έργο του πατέρα του, του Φιλίππου Β'. Ο Φίλιππος Β' ήταν ιδιαίτερα ικανός στρατηγός, πολιτικός και διπλωμάτης, αναμορφωτής του μακεδονικού στρατού και του μακεδονικού κράτους.


Το Άγαλμα του Μ. Αλεξάνδρου δεσπόζει στην νέα παραλία Θεσσαλονίκης.

ΑΓΟΡΑ ΜΟΔΙΑΝΟ


Ένας τόπος κοινωνικής συνάθροισης. Είναι η αγορά Μοδιάνο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Ονομάζεται έτσι από τον αρχιτέκτονα που την κατασκεύασε, τον Ελί Μοδιάνο, το 1908. Η οικογένεια του αρχιτέκτονα χρηματοδότησε και την κατασκευή μάλιστα.


Σήμερα το κτηριακό συγκρότημα αυτό, αν και πολλές φορές έχει αναγγελθεί η μεταφορά του, παραμένει η κρεαταγορά της πόλης. O χώρος είναι μεγάλος και ασφυκτικά γεμάτος με κόσμο τις καθημερινές, στις ώρες της αγοράς. Αποτελείται από πυκνή διάταξη καταστημάτων, οργανωμένη σε διαμήκεις και τεμνόμενους διαδρόμους.


Μέσα στην αγορά Μοδιάνο τα καταστήματα βρίσκονται σε ενότητες (κρεοπωλεία, ιχθυοπωλεία, γενικό εμπόριο, μπαχαρικά) αλλά υπάρχουν και ταβέρνες, παράξενα είδη και μία μοναδική ατμόσφαιρα. Η αγορά έχει και ένα περιμετρικό πατάρι.

0 σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου